Tijdens deze zuiderse zomermaanden brengen  we jullie graag de vakantiestory van de familie “Body”.

“This is a story about four people named everybody, somebody, anybody and nobody. They were going for a road trip to Australia. They needed an international driving license for it. Everybody was asked to do it. Everybody was sure somebody would do it. Anybody could have done it, but nobody did it. Somebody got angry about that, because it was everybody’s job. Everybody thought anybody could do it but nobody realized that everybody wouldn’t do it. It ended up that everybody blamed somebody when nobody did what anybody could have done.”

Welke impliciete verwachtingen waren bij jou op het thuisfront aanwezig deze zomer? Had je misschien de verwachting dat je partner aan de slag zou gaan met het uitstippelen van de vakantiedag of de citytrip? Net zoals hij of zij dat ook van jou had verwacht?

Ken jij dat ook? Je stapt net een meeting uit waar veel is “afgesproken” en nog meer verwachtingen zijn ontstaan. Jij gaat ervan uit dat Kris van de boekhouding dat bestand wel zal bezorgen en Ilse van marketing gaat ervan uit dat jij tegen morgenochtend een verhaal klaar hebt om te publiceren… om vervolgens te constateren dat Kris van de boekhouding dacht dat Julie (vanuit haar functie, evident toch?) voor dat bestand zou zorgen en jij meende dat Bert van interne communicatie wel zou begrepen hebben dat hij een verhaal moest ophoesten… Zo ontstaat spanning.

Spanning (of “tension” zoals Brian Robertson dat in het Engels noemt) heeft bij ons meestal een negatieve connotatie omdat we niet geleerd hebben hoe hiermee om te gaan. Doe je er niets mee, dan blijf de spanning zitten en kan deze in een andere vorm naar boven komen.  Verdwijnen zal ze niet doen, ga daar maar van uit. Frustraties, verzet, negatieve uitlatingen, emotioneel geladen situaties zijn allemaal vormen van spanning. Als we leren om deze spanning te beschouwen als een vertrekpunt om constructief dingen bespreekbaar te maken en ze naar buiten te brengen in een vroeg stadium, dan wordt ze een opportuniteit om zaken in beweging te brengen.  Holacracy® gebruikt juist deze spanningen om het organiseren te optimaliseren.

De familie “Body” heeft dus nog groeipotentieel in het duidelijk uitspreken van verwachtingen, rollen en verantwoordelijkheden:)! Net als de meeste van de organisaties waarin we werken.

De mind shift om spanning als opportuniteit te bekijken binnen een organisatie verandert veel. We mochten dit ervaren binnen ons eigen collectief waar we aan het experimenteren zijn gegaan met de basisprincipes van holacracy®.

Onze ervaringen?

  • Zeggen wat je denkt, ook al weet je dat je drastisch ingaat tegen voorstellen van je collega, vraagt wel wat durf
  • Niet discussiëren, maar elk om beurt spreken, geeft frustratie. Het biedt wel IEDEREEN de gelegenheid om zich uit te spreken…
  • Kunnen tevreden zijn met een werkbaar voorstel en niet doorgaan tot een “perfect” voorstel, brengt rust EN vaart in de vergadering
  • Als je verandering of spanning aankaart, kan ze niet meer onder de mat worden geveegd. Want dat iemand ze uitspreekt, geeft ze bestaansrecht.

Het interessante aan werken met rollen is:

  • zolang er geen rol is gedefinieerd en omschreven en die niet wordt toegewezen aan iemand, kan je niemand erop aankijken dat iets niet is gebeurd. It is easy to blame somebody when nobody did what anybody could have done.
  • je geeft feedback aan een (onderdeel van een) rol en geen kritiek op een persoon. Bijvoorbeeld: je geeft aan dat je vindt dat de rol websitebeheerder de teksten sneller up-to-date mag maken, onafhankelijk wie op dat moment de rol invult.
  • Niet iedereen moet helemaal akkoord zijn, als er geen fundamentele bezwaren zijn, kan je met je voorstel aan de slag. Dit heeft als voordeel dat collega’s die pro harmonie zijn, nu sneller hun stappen durven te nemen.

Wij zijn alvast fan! Els Roelandt ging bij de master himself (Brian Robertson) zelfs een week training volgen in Amsterdam. En we kijken ook zelf reikhalzend uit naar de boekvoorstelling met Marco Bogers op 4 oktober in Antwerpen.

Onze nieuwsbrieflezers hebben dat initiatief trouwens sterk gewaardeerd waardoor er nu slechts 5 plaatsjes overblijven voor onze eerste Books on Tour. Meer weten en je toch nog snel inschrijven? Ga dan even kijken op deze pagina.